Ruzie in de bouwhoek, twee jongetjes willen hetzelfde wieltje om aan hun zelfgemaakte LEGO auto te zetten. Noah zet het op een schreeuwen, Jayden begint Noah te slaan en Pim rent vanuit de leeshoek naar de bouwhoek om zijn vriend Jayden te helpen. Ik zie het escaleren en grijp in om meer chaos te voorkomen. Na Pim en Jayden in de leeshoek met een boekje te hebben gezet, met de belofte dat ik zo bij ze kom om even te praten, neem ik Noah mee naar de ruimte naast het kleuterlokaal. Ik zou willen dat ik alle tijd had om hem zijn verhaal te laten doen en samen met hem te bedenken hoe het anders had kunnen gaan in de bouwhoek. Ook tijdens het gesprekje met Jayden en Pim word ik overspoeld door een gevoel van onmacht en verdriet, omdat ik ook dit gesprek kort moet houden. Er zijn namelijk nog 28 andere kinderen die mijn aandacht nodig hebben.
(* de namen zijn verzonnen, de situatie is waar gebeurd)
Deze onmacht, dit verdriet en de enorme behoefte om kinderen te helpen die last hebben van hun eigen gedrag en/of dat van anderen, hebben mij ertoe bewogen om het onderwijs vaarwel te zeggen en te starten met mijn eigen kindercoachpraktijk. In mijn praktijk begeleid ik ouders en kinderen. Ouders die hulp zoeken bij het ondersteunen van hun kinderen in het omgaan met hun gedrag en dat van anderen en kinderen die last hebben van hun eigen gedrag en/of moeite hebben met het omgaan met anderen.
Dit doe ik tijdens coachsessies waarbij behalve het kind ook altijd een ouder aanwezig is. Op die manier kunnen ze samen optrekken in het veranderproces wat het kind gaat doorlopen. Een veranderproces dat helemaal niet moeilijk is, als je maar weet hoe je gedachten, gevoelens en gedrag met elkaar verweven zijn. En als je inziet dat je nooit een ander kunt veranderen, maar alleen jezelf. Ik help ouders en kind met mijn uitgebreide kennis, ervaring en inlevingsvermogen hoe je je gedrag kunt veranderen zonder jezelf te verliezen.
Waalre, 2018, Ik ben juf in groep 1/2
Ruzie in de bouwhoek, twee jongetjes willen hetzelfde wieltje om aan hun zelfgemaakte LEGO auto te zetten. Noah zet het op een schreeuwen, Jayden begint Noah te slaan en Pim rent vanuit de leeshoek naar de bouwhoek om zijn vriend Jayden te helpen. Ik zie het escaleren en grijp in om meer chaos te voorkomen. Na Pim en Jayden in de leeshoek met een boekje te hebben gezet, met de belofte dat ik zo bij ze kom om even te praten, neem ik Noah mee naar de ruimte naast het kleuterlokaal. Ik zou willen dat ik alle tijd had om hem zijn verhaal te laten doen en samen met hem te bedenken hoe het anders had kunnen gaan in de bouwhoek. Ook tijdens het gesprekje met Jayden en Pim word ik overspoeld door een gevoel van onmacht en verdriet, omdat ik ook dit gesprek kort moet houden. Er zijn namelijk nog 28 andere kinderen die mijn aandacht nodig hebben.
(* de namen zijn verzonnen, de situatie is waar gebeurd)
Deze onmacht, dit verdriet en de enorme behoefte om kinderen te helpen die last hebben van hun eigen gedrag en/of dat van anderen, hebben mij ertoe bewogen om het onderwijs vaarwel te zeggen en te starten met mijn eigen kindercoachpraktijk. In mijn praktijk begeleid ik ouders en kinderen. Ouders die hulp zoeken bij het ondersteunen van hun kinderen in het omgaan met hun gedrag en dat van anderen en kinderen die last hebben van hun eigen gedrag en/of moeite hebben met het omgaan met anderen.
Dit doe ik tijdens coachsessies waarbij behalve het kind ook altijd een ouder aanwezig is. Op die manier kunnen ze samen optrekken in het veranderproces wat het kind gaat doorlopen. Een veranderproces dat helemaal niet moeilijk is, als je maar weet hoe je gedachten, gevoelens en gedrag met elkaar verweven zijn. En als je inziet dat je nooit een ander kunt veranderen, maar alleen jezelf. Ik help ouders en kind met mijn uitgebreide kennis, ervaring en inlevingsvermogen hoe je je gedrag kunt veranderen zonder jezelf te verliezen.
Ruzie in de bouwhoek, twee jongetjes willen hetzelfde wieltje om aan hun zelfgemaakte LEGO auto te zetten. Noah zet het op een schreeuwen, Jayden begint Noah te slaan en Pim rent vanuit de leeshoek naar de bouwhoek om zijn vriend Jayden te helpen. Ik zie het escaleren en grijp in om meer chaos te voorkomen. Na Pim en Jayden in de leeshoek met een boekje te hebben gezet, met de belofte dat ik zo bij ze kom om even te praten, neem ik Noah mee naar de ruimte naast het kleuterlokaal. Ik zou willen dat ik alle tijd had om hem zijn verhaal te laten doen en samen met hem te bedenken hoe het anders had kunnen gaan in de bouwhoek. Ook tijdens het gesprekje met Jayden en Pim word ik overspoeld door een gevoel van onmacht en verdriet, omdat ik ook dit gesprek kort moet houden. Er zijn namelijk nog 28 andere kinderen die mijn aandacht nodig hebben.
(* de namen zijn verzonnen, de situatie is waar gebeurd)
Deze onmacht, dit verdriet en de enorme behoefte om kinderen te helpen die last hebben van hun eigen gedrag en/of dat van anderen, hebben mij ertoe bewogen om het onderwijs vaarwel te zeggen en te starten met mijn eigen kindercoachpraktijk. In mijn praktijk begeleid ik ouders en kinderen. Ouders die hulp zoeken bij het ondersteunen van hun kinderen in het omgaan met hun gedrag en dat van anderen en kinderen die last hebben van hun eigen gedrag en/of moeite hebben met het omgaan met anderen.
Dit doe ik tijdens coachsessies waarbij behalve het kind ook altijd een ouder aanwezig is. Op die manier kunnen ze samen optrekken in het veranderproces wat het kind gaat doorlopen. Een veranderproces dat helemaal niet moeilijk is, als je maar weet hoe je gedachten, gevoelens en gedrag met elkaar verweven zijn. En als je inziet dat je nooit een ander kunt veranderen, maar alleen jezelf. Ik help ouders en kind met mijn uitgebreide kennis, ervaring en inlevingsvermogen hoe je je gedrag kunt veranderen zonder jezelf te verliezen.